تصویر، عشق ،خاطره

عکس هایی از استاد شجریان

2010-05-15T23:47:00.000-07:00

tarkovski:Solaris

2010-04-11T02:46:00.000-07:00

باران

2010-04-05T22:09:00.000-07:00

... همه اینو میدونند

که بارون همه چیز و کسمه

آدمی و بختشه

حالا دیگه وقتشه ...

بیا زیر چتر منکه بارون خیست نکنه ...

همه چی از یادم میره

مگه یادش

که همیشه یادشه ...

حسین پناهی

نیچه فيلسوف / زبان شناس / انديشمند و شاعر آلمانی+ یک شعر از نیما خسروی

2010-04-04T03:17:00.000-07:00

پيش درآمد:
شاید نوشته های نيچه فيلسوف / زبان شناس / انديشمند و شاعر آلمانی لهستانی تبار بيش از بسياری از متفکران بشری تاثير گذار و عميق بنمايد. در دگرگونی حال و تاثرات زندگی سوزی که بر او رخ داد در ايتاليا از مشاهده مرد گاريچی که اسب بينوايش را به تازيانه بسته بود بر می اشوبد و خود را ميان مرد گاريچی و اسب حايل نموده ِاسب را در آغوش ميگيرد و سخت می گريد. او به «لو آندره آس سالومه» دل باخت که این حادثه به دردناک ترین عشق نیچه بدل شد. او می‌گوید: «من در مقابل چنین روحی قالب تهی خواهم کرد» و «از کدامین ستاره بر زمین افتادیم تا در اینجا یکدیگر را ملاقات کنیم.»
جنون و مرگ
اینها نخستین جملاتی بود که نیچه در نخستین ملاقاتش با سالومه بر زبان آورد. فریدریش نیچه پس از سالها آمیختن با دنیای فلسفه و بحث و جدال و ناکامی عشقی اش، ده سال پایان عمرش را در جنون محض به سرد برد و چه غم انگیز است در زمانی که آثارش با موفقیتی بزرگ روبه رو شده بودند او آنقدر از سلامت ذهنی بهره نداشت تا آن را به چشم خود ببیند.از ان زمان به بعد رفته رفته سلامت ذهن و جسم خود را از دست می دهد و در سال ۱۹۰۰ميلادی چشم از جهان فرو می بندد.ازین بیشتر را درباره او در هفتمین ققنوس بخوانید.این شعر به خاطره اوست:

انسانی بس سرگشته تر
-------------------------

کلید رهایم در مشت توست!
گاریچی دشنام گوی!
با تازیانه ناگزیر
برگرده اسب بی نوا
مکوب
مرا بزن
من!
که در رقابت با خدایان توخالی
به انسانی رسیدم که بیش پریده
وبس سرگشته تر
از من
به جنون
رسیده ست
با من نه توش و توانی
نه تابی
در کویر صبرم
نه برکه آبی
سرابی...

دیوانگی ام
آمیخته به ژرفای خردی
که تاب خود را ندارد!
عشق!
ای شور و شعر در پیچیده به قامت مادینه گی!
ای زن اسطوره ای خواب ها
زیبا!
همه جانم که ارزانی تو
پشیزی نبود!؟
.......
نیما خسروی
این شعر اشاره دارد به جمله معروف نیچه : به نام انسانی که از همه زیباتر پریده و از همه بیشتر سرگشته تر شده است...
7thghoghnoos.blogfa.com

آرامگاه نیچه

نیچه در بستر بیماری

لو سالومه بانوی عشق نیچه

آنچه اهمیت دارد،این نکته است که هیچ فیلسوف بزرگی تازمان او نتوانسته است چنین جهان پس ازخویش راتحت تاثیر قراردهد.این فیلسوف و اندیشمند بزرگ آلمانی درزمان خویش،فیلسوفی نا به هنگام بود و خودش نیز باور داشت که سال ها طول خواهد کشید تا دیگران سخنان اورا دریابند.
ازاین رو،درقرن بیستم شاهد آن بودیم که فیلسوفان دانشگاهی و و حتا حکومت های غربی،این سخنان رابه میل خویش تفسیر کرده اند وازاوفیلسوفی ساخته اند باب میل خویش.دلیل تفسیرهای گوناگون وگاه متضاد و پرتناقض،زبان نیچه است.این زبان«فریبا و فریبنده که آدمی باآن برسر هرچیز می رقصد»،وجه تمایز این فیلسوف ازدیگران شده است.
بی تردید درسیر آثار نیچه،این زبان نیز دستخوش تحول گردیده است،برای مثال از کتاب انسانی،بسیار انسانی،به بعد گرایشی خاص رادراین آثار می بینیم.منظور آن میل به هدیه دادن و پرتوافشانی همانند خورشید است،زیرا تنها اختران بی هیچ چشمداشتی نور به همه جا می پراکنند و انتظاری ازدیگران ندارند.این ذره های نور را می توان به تعبیری همان هدیه ی اختران دانست و فیلسوف نیز هدیه ای نیک تر ازسخن خویش ندارد.
حال برای آنکه همگان ازاین سخن بهره مند شوند،باید شیوه ای رابرگزید که کوتاه،تاثیرگذار و به یادماندنی باشد.بهترین قالب سخن برای دستیابی به چنین هدفی،گزیده گویی است،زیرا اختصار و کوتاهی آن خواننده را شگفت زده خواهد کرد.
(بخشی از مقدمه دکتر سید سعید فیروز آبادی بر اندیشه های زرین نیچه)

----------------------------------------------
درباره نیچه مقاله" باز هم نیچه" را در هفتمین ققنوس بخوانید
هرکه می‌خواهد پرواز را بیاموزد، باید ابتدا ایستادن و رفتن و دویدن و بالارفتن و رقصیدن را بیاموزد :مقاله ام را اینجا بخوانید
شعر انسانی بس سرگشته تر را می توانید اینجا و اینجا نیز ببینید

این صفحه را همچنین می توانید اینجا ببینید

تارکوفسکی STALKER

2010-03-01T02:43:00.000-08:00

ساختمان ها و مکان های تهران قدیم Old Tehran

2010-02-26T21:43:00.001-08:00

سینمای کریستف کیشلوفسکی (Krzysztof Kieslowski)

2010-02-15T22:26:00.000-08:00

کریستف کیشلوفسکی (Krzysztof Kieslowski)

بشنوید قسمتی از بولرو ساخته زبیگنف پرایزنر (Zbigniew Preisner)
را برای آهنگ سه گانه کیشلوفسکی

کریستوف کیشلوفسکی در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
کیشلوفسکی: احساس سینما
سه‌گانه سه رنگ
گفتگو با او از سال ۱۹۹۴
کریستف کیشلوفسکی (Krzysztof Kieslowski): مرثیه خوان فرو افتادن انسان مقاله از وب گاه هفتمین ققنوس

ببینید:

2010-02-15T22:12:00.000-08:00

فیلم فریاد مورچگان ساخته محسن مخملباف The Seventh Seal By: Ingmar Bergman

Milk
شون پن برای این فیلم اسکار گرفت:2009

lOVE in the time of CHOLERA
Gabriel Garcia Marquez

REVENGE

از اخرین فیلم های آنتونی کویین که با کوین کاستنر همبازی ست

عدالت؟...؟Justice

2010-02-15T22:09:00.000-08:00

دلتنگی های شاعر

2010-02-09T00:43:00.000-08:00

رنگ های زندگی

2010-02-09T00:27:00.000-08:00

شوق پرنده در باران بهار

در نگاهت

منم

با دل بی قرار !

عدالت ؟!

2010-02-09T00:15:00.000-08:00

نگاه دختری از سرزمین من

2010-02-08T23:58:00.000-08:00

از اینجا تا کجا

2010-02-08T23:46:00.000-08:00

تصویر عشق خاطره 2

2010-01-26T21:17:00.000-08:00

تصویر،عشق و خاطره 1

2010-01-26T21:01:00.000-08:00

عاشقانه 2

2010-01-17T21:00:00.000-08:00

عاشقانه ها 1

2009-12-29T23:33:00.001-08:00

صدای تو در گوشه ذهن می پیچد

و رویامرا می برد

تا بهار گونه هایت

روی بر می گردانم

خواب تابستان

ازترانه های بامداد نفس

سیراب.

چشم میگشایم
آهی
-كه انگارزندانی هزاره های تاریخ-
بر می آیداز تنگنای سینه
كنار منی و من
همچنان دلتنگ!
بگذار هفت هزار سال دیگر بخوابم...

آينه
بارنگ ديروز هاي عاشقي
زیباست.

بانو!
هر بار كه مي نگرم
ماهي سرخ هفت سين و نرگس هاي مهرباني را
با تو
مي بينم.
خاطره
با توبودن زیباست.

بامداد
ازپس شبي دلگير
ولبخند تو فرزند انتظار من
باز آمدن از خواب
و دیدن دوباره ات
زیباست.

بگذار سر بر زانوانت
هزار سال ديگر بخوابم
با اميد
رويايي ديگر...

شاعرانه ها....2

2009-12-29T22:58:00.000-08:00

آی عشق

جهره ی آبی ات پیدا نیست!

.....

قناری گفت...
به هوشنگ گلشيری

قناری گفت:

ــ کُره ی ما

کُره ی قفس ها

با ميله های زرين

و چينه دان ِ چيني.

ماهي سُرخ ِ سفره ی هفت سين اش به محيطي تعبير کرد

که هر بهارمتبلور ميشود.

کرکس گفت: ــ سياره ی من

سياره ی بي همتايي که در آن مرگ

مائده ميآفريند.

کوسه گفت: ــ زمين

سفره ی برکت خيز

ِ اقيانوسها.

انسان سخني نگفت

تنها او بود

که جامه به تن داشت

و آستين اش

از اشک تَر بود.

احمد شاملو

۱۳۷۳

شاعرانه ها...1

2009-12-29T22:40:00.000-08:00

گل پيروزيت
شقايق سرخي ست
شكفته بر لبانت
فاجعه
با واپسين بغض تو
تعبير مي شود

و لبخند

پرنده کوچکی

که گریخته

ار لبانم....

بانوي بهار!

بر توعاشقم

باكم نيست

از هر آنچه شود...

در معبر گريه نبودي

كولي آرزو
ترا
در حوالي كدام رويا
خواهد يافت؟

در خمیازه روز
کدام ترانه
تعبیر رویای دریاست
در قلب بندی مغموم؟!
چاووش آفتاب!
گل رهایی نشکفت

در انتظار ناگزیر!
نفس جانکاه
خورشید
حکایت تلخ سالیان
شب شوکران
در راه
با یک دریچه
ستاره دلتنگ
هزار آه .

مرغ خسته
سحر را
آواز داد....

باورهای موفق ترین انسانهای روی زمین

2009-12-22T02:21:00.000-08:00

آیا هیچ وقت آدم های شاد و موفقی را که به رویاهایشان رسیده اند،دیده اید؟ تا حالا دلتان خواسته از آنها بپرسید نظرشان درباره خودشان چیست و اصلا دنیا را چطوری می بینند؟
سال هاست که درخصوص افراد استثنایی که در تجارت، ورزش و دیگر رشته ها موفقند، تحقیق می شود. در این سال ها بعضی باورهای مهم و اساسی درباره این انسان های موفق سالم و شاد به اثبات رسیده است. اگر شما هم دوست دارید شادتر باشید و زندگی در کنترل خودتان باشد، بهتر است با ما همراه شوید و چند هفته ای را با این ۵ باور مهم طی کنید. باورهای ما پنجره ای هستند که ما از آن به دنیا نگاه می کنیم. آنها تمام زمینه های زندگی مان را شکل می دهند. اگر تصمیم بگیرید با نظر مثبت به زندگی نگاه کنید، دیدگاه شما خوش بینانه و قدرتمند می شود و خیلی زود از این طرز برخورد با دنیای اطرافتان بهره می برید
اجتناب ناپذیر شده و اصلا بسیاری از ما توجهی به این دردها نداریم ، در حالی كه قطعا نقطه فرسایش قوی برای ادامه حیات و سلامت جسم و جان است.

* خودتان بهتر از هر کسی خودتان را می شناسید :مردی یک شب کلید خانه اش را گم کرده بود و نمی توانست وارد خانه شود. او بیرون منزل در نور چراغ کوچه دنبال کلیدش می گشت. کمی بعد همسایه اش او را دید و به کمک او آمد تا با هم کلید را پیدا کنند. اما بی فایده بود. پس از کلی جستجو همسایه از او پرسید: اگر تو کلید را در منزل گم کرده ای، چرا در خیابان دنبال آن می گردی؟ مرد پاسخ داد: چون در خیابان نور بیشتر است! حالا تصور کنید شما جهت و معنای زندگی را گم کرده اید. اگر از مردم بپرسید اهداف شما در زندگی چه باید باشد، درست مثل این است که در خیابان دنبال کلیدی بگردید که در خانه جا گذاشته اید. هیچ کس به شما نمی تواند بگوید چطور به زندگی تان معنا ببخشید. روش دیگران به درد شما نمی خورد. شما باید درون خودتان را جستجو کنید. حتی اگر یک عمر برای یافتن پاسخ های خود جای دیگری را جستجو کرده اید، به محض این که به درون خودتان رجوع کنید، می بینید که پاسخ سوال های زندگی برای شما روشن می شود.
* اگر گام به گام پیش بروید، به هر چه بخواهید می رسید :حقیقت این است که هر نوع مهارتی را می توان یاد گرفت، هر مشکلی را می شود حل کرد و هر کاری را می توان به نتیجه رساند، فقط اگر مرحله به مرحله پیش بروید و کارهای بزرگ را به قسمت های کوچک تر تقسیم کنید. وقتی یک کار بزرگ را به چند مرحله کوچک تر تقسیم کنید، انجام آن آسان تر می شود و دیگر به نظرتان سنگین نیست. ما ناخودآگاه در بسیاری موارد این کار را انجام می دهیم. مثلا وقتی قرار است یک شماره تلفن را به خاطر بسپاریم، اعداد آن را ۳ تا ۳ تا یا ۲ تا ۲ تا حفظ می کنیم. نکته مهم آن است که اگر می خواهید دیوار بین خود و رویاهای زندگی تان را بردارید، بهترین کار آن است که آجر به آجر پیش بروید تا به هدفتان برسید.
* اگر روش شما جوابگو نیست، آن را عوض کنید :دکتر اسپنسر جانسون، نویسنده کتاب چه کسی پنیر من را برداشت، فرق بین آدم ها و موش ها را این طور توصیف می کند. وقتی یک موش حس می کند تلاش هایش به نتیجه نمی رسد، روش خود را عوض می کند، اما وقتی آدم ها حس می کنند کاری که انجام می دهند به نتیجه نمی رسد، عصبانی و خسته می شوند و دوست ندارند روش خود را عوض کنند. حتی گاهی اگر کسی راهکار تازه ای را به آنها نشان دهد، حالت دفاعی به خود می گیرند و می گویند: “من همیشه این کار را همین طور انجام داده ام. “یا” من آدمی این مدلی هستم.” در اصل این آدم ها از پذیرفتن راهکار تازه و انجام آن می ترسند و حس می کنند ترسشان به این معناست که دیگر روش ها اشتباه است. همیشه آنچه به نظر ما طبیعی و صحیح به نظر می رسد، در اصل محصول باورهایتان است و به ندرت نشان دهنده همه احتمالات و امکانات پیش رویمان یا تخمین صحیحی از توانایی هایمان است. اگر واقعا می خواهید در زندگی خود نتایج متفاوتی به دست بیاورید باید از حصاری که به منظور راحتی دور خود کشیده اید، پا را فراتر بگذارید و راهکارهای متفاوتی را امتحان کنید.
* شکست هرگز وجود ندارد :تنها شکستی که در زندگی وجود دارد، این است که دست از یادگیری بردارید. جز این مورد هر نتیجه ای که پیش رویتان می آید، بازتابی است که به شما می گوید آیا راهکار انتخابی شما را به هدف نزدیک تر کرده یا دورتر. آدم هایی که به اهدافشان می رسند، یک خصوصیت مشترک دارند، آنها از شکست و اشتباه نمی ترسند، چون می دانند هر اشتباه یا شکست فرصتی است برای یادگیری که باید از آن استفاده کرد شکست، لازمه یاد گرفتن است.
* شما همین الان در حال شکل دادن آینده تان هستید :تفاوت بارزی که میان افراد موفق و ناموفق وجود دارد، این است که افراد موفق در حال زندگی می کنند اما افراد ناموفق در گذشته سیر می کنند. اگر دائم به گذشته بچسبید، تمام زیبایی ها و فرصت هایی را که زندگی در حال حاضر به شما ارزانی کرده از دست می دهید. اگر هم در حال زندگی کنید بسرعت می توانید فرصت های رسیدن به اهدافتان را صید کنید. مهم نیست در گذشته چقدر تلاش کرده اید. هر لحظه از هر روز زندگی فرصت تازه ای است تا به خوشبختی و موفقیت نزدیک تر شوید. اگر بار دیگر ترس های قدیمی و باورهای محدودکننده مانع شادی و موفقیت شما شدند، آنها را در ذهن تان متوقف و در درون تان افکار مثبت و خوش بینانه را جایگزین افکار منفی کنید. قدرت باورهای مثبت آنقدر زیاد است که می توانید به کمک آنها از تمام لحظات زندگی پلی برای موفقیت بسازید.

پس زمینه های گرافیکی فوق العاده زیبا در نگ های شاد Creative Design Wallpapers

2009-12-19T23:34:00.000-08:00

امروزه تصاویر گرافیکی نسبت به عکس های طبیعی دارای جذابیت بیشتری هستند زیرا در آن ها از موضوع خاصی پیروی نمی شود و رنگ ها به زیبایی هر چه تمام تر در کنار هم قرار گرفته اند. در همین راستا اینبار در کمیاب آنلاین 24 تصویر گرافیکی فوق العاده زیبا را که همگی در رنگهای شاد و در موضوعات مختلف طراحی شده اند را برایتان آماده کرده ایم که شما می توانید از آن ها به عنوان تصویر پس زمینه دسکتاپ کامپیوتر خود استفاده کنید. این 24 والپیپر در اندازه ی 1600x1200 می باشد که با حجمی مناسب در ادامه مطلب قرار گرفته است.

دانلود با حجم ۴.۱ مگابایت
پسورد : http://www.kamyabonline.com/

سبک و نوع موسیقی محسن نامجو

2009-12-10T00:48:00.000-08:00

تیزر تبلیغاتی مربوط به کنسرت 11 سپتامبر در ایتالیا توسط محسن نامجو و گلشیفته فراهانی

موسیقی محسن نامجو، هنرمند جوان و نوجوی موسیقی ایران - كه نزدیك است به هنرمندی جهانی بدل شود - سهل است و ممتنع.در بسیاری از كارهای آوازی‌اش با همراهی یك ساز كه خود می‌نوازد، در مقام شاعری نوجو و سنت‌شكن و ترانه‌سرایی حتی شالوده‌شكن ظاهر می‌شود و اشعاری را كه خود سروده است با همراهی سه‌تار یا گیتار می‌خواند. اشعار این ترانه‌ها به فراخور محتوا و مضمون گاه از اوزان عروضی پیروی می‌كنند و گاه قالب سپید و آزاد به خود می‌گیرند و گاه در پی ایجاد نوعی موسیقی در هجاها و قالب شعری است. در اینگونه آثار، در پی رعایت یك سنت ترانه‌سرایی به سان هنرمندی ظاهر می‌شود كه در پی ایجاد نوعی موسیقی بلوز با قالب ایرانی است و گاه حتی شكل هنرمندی از جنس موسیقی راك معترض را به خود می‌گیرد. موسیقی او در این نوع از آثارش با رعایت فرم‌های ایرانی، موسیقی ردیفی و مقام‌های ایرانی آغاز می‌شود اما نامجو، اغلب این فرم‌های متعارف را می‌شكند و با نوآوری یا بداهه‌نوازی از قالب سنتی و متعارف فراتر می‌رود.اشعارش در این آثار از دانش و مجموعه خوانده‌های وسیع او حكایت می‌كند و گهگاه باری اجتماعی یا معرفتی و فلسفی به خود می‌گیرد.در نوعی دیگر از آثارش از موسیقی پرحجم‌تری استفاده می‌كند و نوعی موسیقی تلفیقی (یا فیوژن) را شكل می‌دهد كه با تركیب سنت‌های آوازی ایرانی، رعایت قالب موسیقی ردیفی، ریتم راك (با همراهی یك گروه كوچك موسیقی متشكل از مجموعه سازهای كوبه‌ای و گیتار الكترونیك) و موسیقی خراسانی همراه است. از آواز به عنوان صدای همراه سازها سود می‌برد و ریتم‌های راك انتخابی‌اش حتی او را به حیطه جاز راك می‌برد. گاه از اشعار شاعرانی چون حافظ و مولوی سود می‌برد و آنها را در این قالب تركیبی بازخوانی می‌كند. اشعارش پر از ارجاعاتی به كتاب‌ها، خوانده‌ها و حتی اخبار و حوادث روز است و گاه از دقت و مداقه او در فرهنگ پاپ و عام ایرانی حكایت دارد.در كیمیاگر اما با یك محسن نامجوی متفاوت سروكار داریم، در نقش یك <گروه تئاتری> كه كتاب كیمیاگر را چون یك اثر نمایشی اجرا كرده است. او در نقش تمام پرسوناژهای این اثر ظاهر شده است و همه نقش‌ها را به شیوه‌ای شبیه یك نمایش رادیویی یا تئاتر صوتی بازی كرده است. جدا از این، اینجا او را در نقش موسیقیدانی تمام‌عیار می‌بینیم. با قطعه‌هایی از موسیقی تلفیقی كه نه فقط شخصیت و ساختار موسیقایی او را در خود دارند بلكه چون یك موسیقیدان مصنف موسیقی فیلم یا تئاتر به خلق فضای اثر در هر لحظه و هر فصل كمك كرده است. سازهای او اینجا فقط سازهایی متعارف نیستند بلكه از سازهایی غیرمتعارف، ادوات صوتی متنوع و حتی روزمره برای خلق فضا بهره برده است و به یك موسیقی حیرت‌انگیز، پرحجم، متشكل از سازهای گوناگون، ادوات صوتی و صدای انسانی به مثابه یك ساز برای خلق فضا و موقعیت رسیده است. این تجربه‌ای تازه برای او و برای موسیقی ایران است.

ماخذ:

اینجا را هم ببینید:

آلبوم محسن نامجو به نام اوی ( آخ ) M.Namjoo:OY+نماهنگ عدد بده+ نماهنگ ((همش))با همراهی گلشیفته

زندگی:LIFE

2009-12-07T00:48:00.000-08:00

n,sjjبه راستی زندگی چیست؟ آیا زندگی همه آن لحظه هایی نیست که دنباله هایی دارد تا بیکرانگی و ابدیت و ما در یک لحظه بی توجه از کنار آن می گذریم ؟فرصت های درخشانی که یک آن مانند حباب می ترکند و نیست می شوند به تلافی بی توجهی ما؟بزرگی میگفت بعضی زندگی را فراتر از انسان می جویندو برخی فروتر از او.به نظرمی رسد هر دو گروه از درک واقعیت زندگی در خواهند ماند.زیرا زندگی جاری ست در همین لحظه که ما از کنارش می گذریم.خودتان ببینید:

!Life is feelings
زندگی مثل یک پروانه ست بر شانه تو...چشم بگشا و ببین!

! happiness
زندگی لبخند است زیر چتر دوستی ...در باران عشق

!Life is joy
زندگی پرواز ست....یک جست بلند...پیروزی بر نیوتون!

! Life is love
زندگی...آن لحظه ست که دست تو را در دست می گیرم....

!Life is unity
زندگی مجذور دوستی به توان لبخند!

!is care
زندگی نوزادی ست که از نو می آغازد

اینگونه نیست؟
برچسب ها: زندگی:LIFE، زندگی مثل همین پروانه است بر شانه تو....چشم بگشا و ببین!، زندگی لبخند است زیر چتر دوستی ...در باران عشق، زندگی پرواز ست....یک جست بلند...پیروزی بر نیوتون!، زندگی...آن لحظه ست که دست تو را در دست می گیرم....، زندگی مجذور دوستی به توان لبخند!، زندگی نوزادی ست که از نو می آغازد، زندگی باور داشتن به باور های زیباست،

دست خط من MYHANDWRITING

2009-11-20T23:02:00.000-08:00

آرین

2009-11-15T02:06:00.000-08:00

پسرم
چگونه یاری ات دهم تا ببینی؟

اگر لازم باشد حتا شانه هایم را در اختیارت می گذارم .
و قلبم را
که عاشقانه برایت می تپد.
تا برآنها بایستی.
اکنون از من بسیار فراتر خواهی دید.
اکنون بجای هر دوی ما خواهی دید
اما
به من بگو
در دوردستان
چه میبینی؟

جکسون براون

بخواب بابایی.

رویاهای شیرین را برایت آرزومندم.پدر بیداراست .

بی آنکه یک دم مهربان باشند باهم پلک های چشم

چشم انتظار فردایی نو برایت

فردای بهتر

هستم
آرین بزرگمرد کوچکی ست که می خواهد به فتح دنیا برود!

دقت کرده ایداین گرفتاری اغلب ماست.

بعضی ها حتا وقتی بزرگ تر می شوند هنوز از این ایده دست بر نمی دارند.چریک ها ، تندرو های اسلامی و کمونیست ها را ببین.

آرین مشکلات دنیا را با خمیر بازی و لگوو نقاشی هایش حل می کند اما آنها با خشونت

آرین از 2 سالگی شروع کرد به دوباره نامیدن جهان

به رخت آویز اتاق سرده اعلام رسمی جنگ داده و تازگی ها دارد تفاوت جنسیت ها را در می یابد.جالب اینکه در نقاشی هایش تمساح یا شیر دختر را با گل سر مشخص می کند !

چه زود

چه دیر

بزرگ می شوی

نشانه های بزرگ شدنت فقط قد کشیدنت نیست

به موهای سپید من هم بنگر

بدون شرح!

my little big boy:Arian

2009-11-15T01:51:00.000-08:00

نامش آرین است. به تاریخ این عکس ها چهار سال و سه ماه از عمرش می گذرد.گاه که می اندیشم او وارث چه جهانی خواهد بود.جهانی که پدرش و پدرانش نیمه ویران تحویل او خواهندداد بغض گلویم را می فشرد.

پدر بودن.....مسئولیت بزرگی است.

چه کنم برایت بابایی؟که خوب باشی .برای خودت.برای من و مادرت.برای جامعه و کشورت؟ چه کنم؟

تاگور شاعر هندی می گوید هنگامی که نوزادی به دنیا می آید نشان از آن دارد که خداوند هنوز ازانسان نومید نشده است.

نیچه هم عقیده دارد درنزدیکی دو تن هیچ فضیلتی نیست مگر آنکه آفرینش ابر انسان را درپی داشته باشد.

فیلسوف کوچولو که با پرسش های بی شمارت گاه پدر را خسته می کنی؟جای تو در این گستره گیتی کجاست؟

گاه می اندیشم با روح خرد سالم که به آرین کوچک بسیار ماننده است چه کنم؟آرین آیا می داند و آیا خواهد دانست که پدرش هم مانند او پر است از پرسش های بی پاسخ و کنجکاوی های کودکانه؟

هفت بار: جبران خلیل جبران

2009-11-14T23:49:00.000-08:00

هفت بار روحم را مواخذه کردم: اولین بار وقتی دیدم که برای رسیدن به مراحل بالا خود را خوار کرد. دومین بار وقتی که درمقابل معلولین وانمود به لنگیدن کرد. سومین بار وقتی که اختیار داشت و راحتی را بر مشکلات ترجیح داد. چهارمین بار اشتباه کرده بود و خود را با عیب ها و اشتباهات دیگران تسلی داد. پنجمین بار وقتی که غایب بود و صبر خویش را در بی عملی، نشانه قدرت خویش می دانست. ششمین بار زمانی که زشتی چهره اش را نکوهش می کرد، در حالی که نمی دانست یکی از نقاب های خودش است. هفتمین بار وقتی که چاپلوسی می کرد، در حالی که آن را به حساب فضیلت خویش می گذاشت. — جبران خلیل جبران

Admission

2009-11-14T21:21:00.000-08:00

اعتراف

از بلندای عشق
با ارمغان عشق و لبخند
می ایستم در انتهای شب
دل می سپارم
با اعتراف واپسین

کوه ها
ناباور زمزمه می کنند
بر بام زندگی
جام غم می شکنم !
می خوانم تو را
نقش می زنم
با ستاره ها
قلبی بر آسمان
تا دروازه طلایی خورسید
با اسب سرکش ابر می روم
دستی خنجر آبگون ماه
دستی
سیب سرخ
می شکفم
در رویای دیگری :
هنگام دوستت دارم
پژواک من
تویی!

http://parandehnist.blogfa.com/post-21.aspx

http://7thghoghnoos.blogfa.com/cat-1.aspx

آسمان خاک درخت

2009-11-10T22:52:00.000-08:00

بوسه kiss

2009-11-01T23:03:00.000-08:00

بوسه چیز خوبی است مگر نه ؟ بوسیدن پدر ، مادر یا یک دوست .بوسیدن یک نوزاد یا یک کودک ....

و بوسیدن عاشقانه....دنیایی از لذت انسانی در همه این بوسه ها نهفته است.وقتی انسانی دارد انسان دیگر را می بوسد.می خواهد بگوید که آنقدر تو را دوست دارم که این حس و علاقه فرای واژه هاست.

آواز مي خواني
در يادهايم
از آبي دريا و آسمان ، از عطر سيب و بوسه
ديگر بي صداي تو
بلبل
نمي خواند!

بوسه :

بوسه اختراع طبيعت است براي هنگاميکه کلمات قادر به بيان احساسات نيستند .

بيا خلاصه كنيم
در كلامي
نگاهي
يا بوسه اي
براي ...
وقت اندكي مانده

بهار مي شكفد
بر درخت اعتماد
بر گل بوسه
نسيم نوازش
باور كن !

عطر گريزاي گيسو
گذر از هزار كوچه پس كوچه خاطره
لبخند و نور و نوازش
زود گذشت عشق!

كنار باغ حيرت
جام تهي و ما
هنوز
ناسيراب!

كجاست حضور خاطره
در فقدان آشنايي ها؟
نه اتاق موسيقي و كتاب و گلدان و بوسه
نه لبخند مهربان مادر
نه گرماي نگاه پدر
و نه صداي تو
كه خستگي مرا به نوازش خوابها مي‎خواند
دچار دلتنگي مكررم
وتحمل حجمي
چنين پوك و توخا‎لي
مرا به ورطه هيچ مي كشاند .
با كليدي در دست
بر درگاه خانه
كوله بار از شانه
فرو نمي افتد
بازگرد
مسافر سرگردان
كسي به انتظارت نيست.

من
من نيستم
من توام .
من ستايش مهرباني هاي تو بودم
تو مهربان
من پرستشگر زيبايي هاي تو
تو زيبا تر
من اشتياق توام ،من توام
من پر از تو .
تو نيستي، تو مني !نه ! من توام !
تو در من هستي، اما نيستي ، تو ، تو، با من چه نكرده اي ؟
سبز سرخ آبي عزيز!
پس از سفر هاي دراز
باز گشته ام
تا سكوت را
بيابم با تو
آرامشي
كه با اعجازلبانمان
معنا مي شود

گيلاس هاي اشتياق
در كام انتظار
طعم بوسه را نجوا مي كنند

سروده ای به یاد خسرو شکیبایی ازشمس لنگرودی

2009-10-31T23:31:00.000-07:00

مرا به حال خودم بگذارید

سروده ای به یاد خسرو شکیبایی

شمس لنگرودی

مرا به حال خودم بگذارید
سنگ‌ها
خسرو مرده است
و شما بی‌قرارید
نامش روی كدام شما حك شود.

می‌خواهم
در تاریكی سینما بنشینم
و رؤیاهایم را ببینم
رؤیاهایی كه فقط
در تاریكخانه‌های شما ظاهر می‌شوند.

مرا به حال خودم بگذارید
صف‌ها، باجه‌ها!
همه‌تان به خانه‌ی خود می‌روید
تنها اوست
در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است
و دلش
برای باجه‌ی سینما تنگ می‌شود
تنها او
به پشت سرش نگاه می‌كند و پیش می‌رود.

مرا به حال خودم بگذارید
تا صدای قطار را بشنوم
كه چهره‌ی او را دور می‌كند.

آه خسرو مردگان!
با چشم بسته چطور بازی می‌كنی
در فیلمنامه‌ای كه نشانت ندادند
در جمع مردگان تماشاچی
كه از دلتنگی بسیار
آه می‌كشند.

بازی مكن

فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست.
بازی مكن
خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامه‌ی زندگی بود

دلتنگی هزار بار

2009-10-31T01:24:00.000-07:00

در هم شكست با نگاهت اين دژ غرور
با غم چه سازد اين شكسته اين دل صبور
من ذره ذره آب مي شوم اشك مي شوم
ديدي چه كرده شوق عشقبازي هاي نور
من در حديث آشناي بغضم شنيده ام
دلتنگي هزاربار جاده هاي دور ....

بارانی

2009-10-31T01:16:00.000-07:00

تنهایی ها ....

2009-10-31T01:10:00.000-07:00

نما1

2009-10-31T01:07:00.000-07:00

نما2

2009-10-31T01:05:00.000-07:00

تیک تاک

2009-10-31T01:02:00.000-07:00

تيك تاك

فرياد پنجره
سكوت را شكسته
مرگ بي اعتنا
در گذر
است
شبي سرد
بر روحم نشسته
بر دست چپم
شيطانكي كوچك
لحظه هاي مرا مي شمارد تا گام پسين .
نه همگام ضربه هاي قلبم
ونه همراه گام هايم
كه با پتك هر لحظه مي كوفد بر دريچه ام
در شبي كه چشمانم از عطش خواب
آتش گرفته است.
نيما خسروي

نما3

2009-10-31T00:47:00.000-07:00

کمی از غم های پاییزیم

2009-10-31T00:37:00.000-07:00

با ققنوس شعر ایران: الف -بامداد((احمد شاملو))

2009-10-31T00:35:00.000-07:00

فروغ: شاعرانگی سیال

2009-10-31T00:29:00.000-07:00

فروغ فرخزاد زنی تنها در خیابان های سرد شب

2009-10-31T00:21:00.000-07:00

فروغ فروغ نازنین شعر

2009-10-31T00:14:00.000-07:00

باز هم پاييز...

2009-10-29T23:33:00.000-07:00

باز هم پاییز

فصل رنگ و رنگ و رنگارنگ. . .

فصل باد و برگ و باد و برگ . . .

فصل نیمکت و سكوت باغ و قارقار كلاغ ها و....

مشق و...

عشق و...

انار

فصل باز باران با ترانه

با گهر هاي فراوان...

و آنچه مي جوشد از درونت با طعم گس اندوه و اشتياق....

فصل خیس كه چترشعر مي شود و باران

اشك !
فصل خوب شيدايي...

بي قراري و انتظار و ...

فصل مهر

و مهرگان

یلدا

شب چله ...

پاییز «پادشاه فصلها»

فرخنده باد

باغ من مهدي اخوان ثالث(م.اميد)

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش

ابر ، با آن پوستین سرد نمناکش

باغ بی برگی روز و شب تنهاست

با سکوت پاک غمناکش

ساز او باران ، سرودش باد

جامه اش شولای عریانی ست

ور جز اینش جامه ای باید

بافته بس شعله ی زر تار ِ پودش باد

گو بروید ، یا نروید ،

هر چه در هر کجا که خواهد

یا نمی خواهد

باغبان و رهگذاری نیست

باغ نومیدان چشم در راه بهاری نیست

گر ز چشمش پرتو گرمی نمی تابد

ور به رویش برگ لبخندی نمی روید

باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست ؟

داستان از میوه های

سر به گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید

باغ بی برگی

خنده اش خونی ست اشک آمیز

جاودان بر اسب یال افشان زردش

می چمد در آن پادشاه فصلها ، پاییز .

از كتاب زمستان

فروغ فرخزا د:آن پریشادخت

2009-10-29T00:33:00.000-07:00

پرنده فقط یک پرنده بود
پرنده گفت : چه بویی چه آفتابی
آه بهار آمده است
و من به جستجوی جفت خویش خواهم رفت
پرنده از لب ایوان پرید
مثل پیامی پرید و رفت
پرنده کوچک
پرنده فکر نمی کرد
پرنده روزنامه نمی خواند
پرنده قرض نداشت
پرنده آدمها را نمیشناخت
پرنده روی هوا
و بر فراز چراغهای خطر
در ارتفاع بی خبری می پرید
و لحظه های آبی را
دیوانه وار تجربه می کرد
پرنده آه فقط یک پرنده بود
*****
سفر حجمی در خط زمان
و به حجمی
خط خشک زمان را
آبستن کردن
حجمی از تصویری آگاه
که ز مهمانی یک آینه بر می گردد
و بدینسانست که
کسی می میرد
و کسی می ماند
هیچ صیادی
در جوی حقیری که به گودالی می ریزد
مرواریدی صید نخواهد کرد
من پری کوچک غمگینی را می شناسم
که در اقیانوسی مسکن دارد
و دلش را در یک نی لبک چوبین
می نوازد
آرام
آرام
پری کوچک غمگینی
که شب از یک بوسه می میرد
و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد .

فتح باغ
آن کلاغی که پرید از فراز سرما
و فرو رفت در اندیشه آشفته ابری ولگرد
و صدایش همچون نیزه کوتاهی
پهنای افق را پیمود
خبر ما را با خود خواهد برد
به شهر
همه می دانند
همه می دانند که من و تو
از آن روزنه سرد و عبوس باغ را دیدیم
و از آن شاخه بازیگر دور از دست
سیب را چیدیم
همه می ترسند
همه می ترسند
اما من و تو
به چراغ و آب و اینه پیوستیم
و نترسیدیم
سخن از پیوند سست دو نام
و هم آعوشی در اوراق کهنه یک دفتر نیست
سخن از گیسوی خوشبخت من است
با شقایقهای سوخته بوسه تو
و صمیمیت تن ها مان در طراری
و درخشیدن عریانیمان
مثل فلس ماهی ها در آب
سخن از زندگی نقره ای آوازی است
که سحرگاهان فواره کوچک میخواند
ما در آن جنگل سبز سیال
شبی از خرگوشان وحشی
و در آن دریای مضطرب خونسرد
از صدفهای پر از مروارید
و در آن کوه غریب فاتح
از عقابان جوان پرسیدیم
که چه باید کرد
همه می دانند
همه می دانند
ما به خواب سرد و ساکت سیمرغان
ره یافته ایم
ما حقیقت را در باغچه پیدا کردیم
در نگاه شرم آگین گلی گمنام
و بقا را در یک لحظه نا محدود
که دو خورشید به هم خیره شدند
سخن از پچ پچ ترسانی در ظامت نیست
سخن از روز است
و پنجره های باز
و هوای تازه
و اجاقی که در آن
اشیا بیهوده می سوزند
و زمینی که ز کشتی دیگر بارور است
و تولد و تکامل و غرور
سخن از دستان عاشق ما است
که پلی از پیغام عطر و نور و نسیم
بر فراز شبها ساخته اند
به چمنزار بیا
به چمنزار بزرگ
و صدایم کن از پشت نفسهای گل ابریشم
همچنان آهو که جفتش را
پرده ها از بغضی پنهانی سرشارند
و کبوترهای معصوم
از بلندیهای برج سپید خود
به زمین می نگرند

فروغ: به نظر من شعر شعله ای از احساس است و تنها چیزاست که مرا در حال که باشم میتواند به یک دنیای رویایی و زیبا ببرد. یک شعر وقتی زیباست که شاعرش تمام هیجانات و التهابات روح و جسم خود را در آن منعکس کرده باشد. من عقیده دارم که هر احساسی را بدون هیچ قید و شرطی باید بیان کرد. اصولا برای هنر نمیشود حدّی قایل شد و اگرجز این باشد، هنر، روح اصلی خود را از دست میدهد. روی همین طرزفکر شعر میگویم. برای من که یک زن هستم خیلی مشکل است که بتوانم در این محیط فاسد، در عین حال روحیه خودم را حقظ کنم. من زندگی را برای هنرم میخواهم. میدانم این راهی که من میروم، در محیط فعلی و اجتماع فعلی، خیلی سر و صدا کرده و مخالفین زیادی برای خودم درست کرده ام، ولی من عقیده دارم که بالاخره این سدها باید شکسته شود. یک نقر باید این راه را میرفت و من چون در خودم این شهامت و گذشت را میبینم، پیشقدم شده ام. تنها نیرویی که مرا امیدواری میدهد، تشویق مردم روشنفکر و هنرمندان واقعی این کشور است. من از آن مردم زاهدنمایی که همه کار میکنند و باز هم دم از تهذیب اخلاق میزنند، بیزارم. و بعلاوه من انتقاد صحیح را با کمال میل قبول میکنم ولی نه انتقادی که از روی نهایت خودپرستی و ظاهرسازی و فقط به منظور از میدان به در بردن طرف و بدنام کردن او میشود. میدانم که خیلی صحبتها راجع به من میشود. میدانم که خیلی از اشعار مرا تعبیر و تفسیر میکنند و حتی برای بدنام کردن من، برای اشعارم جواب می سازند تا به مردم وانمود کنند که من برای شخص معینی شعر میگویم !! ولی با همه اینها من از میدان به در نمیروم. من شکست نمیخورم و همه چیز را در نهایت خونسردی تحمّل میکنم، همانطور که ته به حال تحمل کرده ام !.....بزرگترین آرزوی من این است که یک هنرمند واقعی باشم و همیشه سعی میکنم به این آرزو برسم و چون کتاب را زیاد دوست دارم بازهم آرزویم این است که سطح فرهنگ مملکت بالا برود و مردم هنر و ارزش واقعی هنر را بیشتر درک کنند وآنقدر فهمیده و روشن بشوند که دیگر به تحریک زاهدنماهاتسلیم نشوند و به آنها اجازه ندهند که در کاری که صلاحیت ندارند قضاوت کنند....
کتاب " در غروبی ابدی " به کوشش " بهروز جلالی" .

در خیابانهای سرد شب
من پشیمان نیستم

من به این تسلیم می اندیشم

این تسلیم دردآلود

من صلیب سرنوشتم را

بر فراز تپه های قتلگاه خویش بوسیدم

در خیابانهای سرد شب

جفتها پیوسته با تردید یکدیگر را ترک می گویند

در خیابانهای سرد شب

جز خداحافظ خداحافظ

صدایی نیست

من پشیمان نیستم

قلب من گویی در آن سوی زمان جاریست

زندگی قلب مرا تکرار خواهد کرد

و گل قاصد

که بر دریاچه های باد میراند

او مرا تکرار خواهد کرد

آه می بینی که چگونه

پوست من می درد از هم

که چگونه شیر

در رگهای آبی رنگ پستانهای سرد

من مایه می بندد

که چگونه خون رویش غضروفیش را

در کمرگاه صبور من می کند آغاز ؟

من تو هستم ‚

تو

و کسی که دوست می دارد

و کسی که در درون خود ناگهان

پیوند گنگی باز می یابد

با هزاران چیز غربتبار نامعلوم

و تمام شهوت تند زمین هستم

که تمام آبها را میکشد در خویش

تا تمام دشتها را بارور سازد

گوش کن به صدای دوردست من

در مه سنگین اوراد سحرگاهی

و مرا در ساکت آینه ها بنگر

که چگونه باز

با ته مانده های دستهایم

عمق تاریک تمام خوابها را لمس می سازم

و دلم را خالکوبی می کنم

چون لکه ای خونین

بر سعادتهای معصومانه هستی

من پشیمان نیستم

از من ای محجوب من

با یک من دیگر

که تو او را

در خیابانهای سرد شب

با همین چشمان عاشق باز خواهی یافت

گفتگو کن و بیاد آور مرا

در بوسه اندهگین او

بر خطوط مهربان زیر چشمانت

چه ابر های سیاهی در راهند......

بدرود Good by:Nima Khosravi

2009-10-28T00:57:00.000-07:00

بدرود

نگو بدرود
من از طنين هجاهايش مي ميرم
بهانه عزيز دلتنگي!
كسي قفل زرين چشمهايت را نخواهد گشود
سراب سالهاي سرگرداني!
چه دوري از من
اي به من
نزديكترين !
بگذار
تا سرنوشت كوير تشنگي باشد
چشمان من به راز باران ها آشناست
هرگز
نگو بدرود

نیما خسروی

http://7thghoghnoos.blogfa.com/cat-1.aspx

گمشده LOST:NIMA KHOSRAVI

2009-10-28T00:51:00.000-07:00

گمشده

خانم ها!
آقايان!
باز
كودكيم
لبخند را در نقاشي هايش گم كرده است
از ميان همه
آشنايي را نمي يابم.
شهر وسعت وحشت است
و فرياد نگاه
زنده بگور حدقه چشمان رهگذراني ست
كه چون من
خود را
در بيگانگي شهروندي
گم كرده اند.
ما وارث چه جهاني هستيم
كه پدران
آنچه از پدرانشان مانده بود
خوردند و بردندو ويران كردند!

دلم براي خاكي مي تپد
كه خودم را در آن مي يابم
ميان آن گمشدن
و اين پيدا شدن
چه قرن ها فاصله است!

با تحملي طولاني آمده ام
تا رويا و خاطره و گريه
در برابر سيل چهره هاي نا آشنا
كه بي اعتنا از برابرت ميگذرند
دلت را بهانه گرفته است،
مي دانم
-چرا كسي به من نمي نگرد؟
-چرا كسي چيزي از پرواز با من نمي گويد؟
اسكناس هايم را در جيب مي‌فشارم و
مي گذرم.
نیما خسروی

http://7thghoghnoos.blogfa.com/cat-1.aspx

مدیریت management

2009-10-27T23:35:00.000-07:00

تصاویر دنیای مدیریت : نظم، برنامه ریزی ، سازماندهی ، کار تیمی و....

آسمان کاغذی

2009-10-26T00:52:00.000-07:00

در این وبلاگ می خواهم عکس هایی را که دوستشان دارم به امانت بگذارم .شما هم ببینید:

دیروز های خوب

آينه
بارنگ ديروز هاي عاشقي
زیباست.

بانو!

هر بار كه مي نگرم

ماهي سرخ هفت سين و نرگس هاي مهرباني را
با تو
مي بينم.
خاطره
با توبودن زیباست.

¤

همه عمر

زيستن

براي چيزي كه نمي داني

شادي

براي ادراك گنگ فردا

و ديروز

يادت هست ؟

مردي كه مرد

در حسرت آنكه نمي داند كيست!
با دریغ نمی داند چیست.
مردن با یاد تو زیباست!

¤

بامداد
ازپس شبي دلگير
ولبخند تو فرزند انتظار من
باز آمدن از خواب
و دیدن دوباره ات
زیباست.

بگذار سر بر زانوانت

هزار سال ديگر بخوابم

با اميد

رويايي ديگر...

نيما خسروی
هفتمين ققنوس

قـیـصر امــیـن پــور

من بـه چـشم‌هـای بـی‌قـرار تـو قـول می‌دهـم
ریـشه‌هـای مـا بـه آب
شاخـه‌هـای مـا بـه آفـتاب مـی‌رسد
مـا دوبــاره سبـــز می‌شویـم

دست

انگشتر

تسبیح سبز دستبند

لاک سرخ ناخن

چه چیز این نگاه

مرا

اینگونه شیفته

به سوی تو می کشد؟

golshifteh

تنها قلب من نبود.
كه در بير حمي
اين همه عشق بود
همه عشق
=
صداي تو در گوشه ذهن مي پيچد
و رويا
مرا مي برد
تا بهار گونه هايت
روي بر مي گردانم
خواب تابستان
ازترانه هاي بامداد نفست
سيراب.
چشم ميگشايم
آهي -كه انگارزنداني هزاره هاي تاريخ است -
بر مي آيد
از تنگناي سينه ام
كنار مني و من
همچنان دلتنگ!
بگذار هفت هزار سال ديگر بخوابم...
nima khosravi

http://7thghoghnoos.blogfa.com/cat-1.aspx

صادق هدایت:

در زندگی زخمهايی هست که مثل خوره در انزوا روح را آهسته در انزوا می خورد و می تراشد.
اين دردها را نمیشود به کسی اظهار کرد، چون عموما عادت دارند که اين دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پيش آمدهای نادر و عجيب بشمارند و اگر کسی بگويد يا بنويسد، مردم بر سبيل عقايد جاری و عقايد خودشان سعی می کنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخر آميز تلقی بکنند -زیرا بشر هنوز چاره و دوائی برايش پیدا نکرده و تنها داروی آن فراموشی بتوسطشراب و خواب مصنوعی بوسیله افیون و مواد مخدره است- ولی افسوس که تاثیر این گونه دارو ها موقت است و بجا ی تسکین پس از مدتی بر شدت درد می ا فزاید.آیا روزی به اسرار این اتفاقات ماوراء طبيعی ، این انعکاس سایهء روح که در حالت اغماء و برزخ بين خواب و بيداری جلوه می کند کسی پی خواهد برد؟من فقط بشرح یکی از این پیش آمدها می پردازم که برای خودم اتفاق افتاده و بقدری مرا تکان داده که هرگز فراموش نخواهم کرد و نشان شوم آن تا زنده ام، از روز ازل تا ابد تا آنجن که خارج از فهم و ادراک بشر است زندگی مرا زهرآلود خواهد کرد- زهرآلود نوشتم، ولی می خواستم بگویم داغ آنرا هميشه با خودم داشته و خواهم داشت.من سعی خواهم کرد آنچه را که یادم هست، آنچه را که از ارتباط وقايع در نظرم مانده بنويسم، شايد بتوانم راجع بآن یک قضاوت کلی بکنم ؛ نه،فقط اطمینان حاصل بکنم و یا اصلا خودم بتوانم باور بکنم - چون برای من هیچ اهمیتی ندارد که دیگران باور بکنند یا نکنند-فقط میترسم که فردا بمیرم و هنوز خودم را نشناخته باشم- زیرا در طی تجربیات زندگی باین مطلب برخوردم که چه ورطهء هولناکی میان من و دیگران وجود دارد و فهمیدم که تا ممکن است باید خاموش شد، تا ممکن است بايد افکار خودم را برای خودم نگهدارم و اگر حالا تصمیم گرفتم که بنویسم ، فقط برای اینست که خودم را به سایه ام معرفی کنم - سایه ای که روی ديوار خميده ومثل اين است که هرچه می نویسم با اشتهای هر چه تمامتر می بلعد -برای اوست که می خواهم آزمايشی بکنم: ببینم شايد بتوانیم یکدیگر را بهتر بشناسيم. چون از زمانی که همهء روابط خودم را با ديگران بريده ام می خواهم خودم را بهتر بشناسم.افکار پوچ!-باشد، ولی از هر حقیقتی بیشتر مرا شکنجه می کند - آیا این مردمی که شبیه من هستند، که ظاهرا احتیاجات و هوا و هوس مرا دارند برای گول زدن من نیستند؟ آیا یک مشت سایه نیستند که فقط برای مسخره کردن و گول زدنمن بوجود آمده اند؟ آیا آنچه که حس می کنم، می بینم و می سنجم سرتاسر موهوم نیست که با حقیقت خیلی فرق دارد؟من فقط برای سایهء خودم می نویسم که جلو چراغ به دیوار افتاده است، باید خودم را بهش معرفی بکنم......در اين دنیای پست پر از فقر و مسکنت ، برای نخستین بار گمان کردم که در زندگی من یک شعاع آفتاب درخشيد - اما افسوس، اين شعاع آفتاب نبود، بلکه فقط یک پرتو گذرنده، یک ستارهء پرنده بود که بصورت یک زن یا فرشته بمن تجلی کرد و در روشنایی آن یک لحظه ، فقط یک ثانیه همهء بدبختیهای زندگی خودم را دیدم و بعظمت و شکوه آن پی بردم وبعد این پرتو در گرداب تاریکی که باید ناپدید بشود دوباره ناپدید شد-نه ، نتوانستم این پرتو گذرنده را برای خودم نگهدارم.سه ماه - نه، دو ماه و چهار روز بود که پی او را گم کرده بودم، ولی یادگار چشم های جادویی یا شرارهء کشنده چشمهايش در زندگی من هميشه ماند -چطور می توانم او را فراموش بکنم که آنقدر وابسته بزندگی من است؟نه، اسم او را هرگز نخواهم برد، چون ديگر او با آن اندام اثيری،باریک و مه آلود، با آن دو چشم درشت متعجب و درخشان که پشت آن زندگی من آهسته و دردناک می سوخت و میگداخت، او ديگر متعلق باين دنیای پست درنده نیس- نه، اسم او را نباید آلوده بچیزهای زمینی بکنم.بعد از او من دیگر خودم را از جرگهء آدم ها، از جرگهء احمق ها و خوشبخت ها بکلی بیرون کشیدم و برای فراموشی بشراب و تریاک پناه بردم- زندگی من تمام روز میان چهار ديوار اتاقم می گذشت و می گذرد-سرتاسر زندگیم میان چهار ديوار گذشته است....» نمی‌خواهم احساسات حقیقی را زیر لفاف موهوم عشق و علاقه و الهیات پنهان بکنم چون هوزوارشن ادبی به دهنم مزه نمی‌کند.» بارها به فکر مرگ و تجزیهٔ ذرات تنم افتاده بودم، بطوری که این فکر مرا نمی‌ترسانید برعکس آرزوی حقیقی می‌کردم که نیست و نابود بشوم، از تنها چیزی که می‌ترسیدم این بود که ذرات تنم در ذرات تن رجاله‌ها برود. این فکر برایم تحمل ناپذیر بود گاهی دلم می‌خواست بعد از مرگ دستهای دراز با انگشتان بلند حساسی داشتم تا همهٔ ذرات تن خودم را به دقت جمع‌آوری می‌کردم و دو دستی نگه می‌داشتم تا ذرات تن من که مال من هستند در تن رجاله‌ها نرود. تنها چیزی که از من دلجویی می‌کرد امید نیستی پس از مرگ بود. فکر زندگی دوباره مرا می‌ترسانید و خسته می‌کرد. من هنوز به این دنیایی که در آن زندگی می‌کردم انس نگرفته بودم، دنیای دیگر به چه درد من می‌خورد؟ حس می‌کردم که این دنیا برای من نبود، برای یک دسته آدمهای بیحیا، پررو، گدامنش، معلومات فروش چاروادار و چشم و دل گرسنه بود برای کسانی که به فراخور دنیا آفریده شده بودند و از زورمندان زمین و آسمان مثل سگ گرسنه جلو دکان قصابی که برای یک تکه لثه دم میجنبانید گدایی می‌کردند و تملق می‌گفتند. آیا سرتاسر زندگی یک قصه مضحک، یک متل باور نکردنی و احمقانه نیست؟ آیا من فسانه و قصه خودم را نمی‌نویسم؟ قصه فقط یک راه فرار برای آرزوهای ناکام است. آرزوهائی که بان نرسیده‌اند. آرزوهائی که هر متل‌سازی مطابق روحیه محدود و موروثی خودش تصور کرده‌است.
در زندگی زخمهايی هست که مثل خوره در انزوا روح را آهسته در انزوا می خورد و می تراشد....

برای دریافت بوف کور(لطفا کلیک کنید)

دوباره

دوباره مي رسم به تو در كوچه هاي حيراني

دوباره اشك همنواي روزهاي باراني

نگو كه گريه به مرد ها نمي آيد

به وقت گريه كودكم يا ديوانه! مي داني

همه درنگ من از سكوت سرد بيابان بود
همه شتاب تو از فرار از پشيماني

فریب صلاي كركسان تو را به صبح نرساند

هجوم مردمان گرسنه به دام هاي ناداني ....

من از هزار شهر بي خويشي و غربت

گذشته ام به هواي تو اي آيه هاي خراماني

تمام روز خوب من گذشت با تو در خاطره ها،

دوباره من و تنهايي و گريه هاي طولاني......

نیما خسروی

سفر.....

به

کجای

این

شب تیره ...؟

بغض هاي تو ،
شكست قلب من است
پرنده شادي كجاست
تا او را
بخوانم
به دل كوچكت

نما

تصویر

سیاه و سفید

خاکستری

خاطره .....

رویا

من

تو

هیچکس

آسمان کاغذی! خط پایان!

آینه

فرش قرمز

افسوس که قصه مادر بزرگ درست بود
همیشه
یکی بود
یکی نبود...!

Bahar:Actrees
مگر از نسيم
بشارت بهار شنيده اي؟

شبي كه از آنسوي خاطره
عطر ياس هارا بيابم
با تو
خواهم گريست

زن ایرانی

کنار باغ حیرت

جام تهي و ما هنوز ناسيراب!